Muzeum Miejskie „Dom Gerharta Hauptmanna” mieści się w Jagniątkowie (dawniej Agnetendorf), w 1997 roku włączonym w granice miasta Jelenia Góra.

Muzeum znajduje się w dawnym domu niemieckiego pisarza i laureata Nagrody Nobla w 1912 roku.

Zabytkowy budynek, posadowiony na granitowej skale, zwany Łąkowym Kamieniem (Wiesenstein), otoczony jest parkiem o powierzchni około 1,6 ha. Powstał, w zamyśle, jako willa widokowa, z której rozpościera się panorama Karkonoszy. Pisarz zamieszkiwał tu od roku 1901 aż do swej śmierci w roku 1946. Rezydencja stanowiła dla pisarza i jego rodziny schronienie między dłuższymi pobytami m.in. na wyspie Hiddensee i we Włoszech.

Przez prawie pół wieku Willa Łąkowy Kamień była także centrum życia kulturalnego i towarzyskiego dla wielu twórców, pisarzy, intelektualistów, artystów z kręgów karkonoskich i berlińskich, a także miejscem słynącym z cennych zbiorów sztuki.

Po śmierci pisarza pojawiło się wiele koncepcji wykorzystania budynku. Ostatecznie utworzono tu Dom Wczasów Dziecięcych „Warszawianka”, który do połowy roku 1998 przyjmował dzieci i młodzież na pobyty feryjne i zielone szkoły. W 1989 roku, w myśl wspólnego oświadczenia kanclerza Niemiec Helmuta Kohla oraz premiera RP Tadeusza Mazowieckiego, postanowiono o utworzeniu w tym miejscu muzeum poświęconego nobliście. Po komunalizacji willa została, dzięki wsparciu Rządu Federalnego RFN i Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej, poddana gruntownym zabiegom remontowym i restauracyjnym i ostatecznie zmieniła swoje przeznaczenie. 1 września 2001 roku podczas uroczystości z udziałem premierów Polski i Saksonii oficjalnie otwarto Dom Gerharta Hauptmanna jako instytucję kultury Miasta Jelenia Góra. Zamiar nadania placówce funkcji muzeum udało się zrealizować dopiero po czterech latach i od 1 maja 2005 roku instytucja działa jako Muzeum Miejskie „Dom Gerharta Hauptmanna” w Jeleniej Górze.

Muzeum udostępnia do zwiedzania siedem sal muzealnych integralnie związanych z twórczością Gerharta Hauptmanna. Zwiedzający mogą zobaczyć m.in. gabinet pisarza, dawną bibliotekę, dawną jadalnię oraz salę w całości ozdobioną polichromią wykonaną w 1922 roku przez J. M. Avenariusa , zwaną ze względu na tematykę malowideł Halą Rajską.